Selecteer een pagina
Mijn beste baby aankopen

Mijn beste baby aankopen

Robbe is intussen bijna 1 jaar en als ik terugkijk op het voorbije jaar, dan zijn er toch zeker heel wat producten die eruit springen en die ik graag wil aanbevelen.

Met stip op één zijn dat…

Wasbare luiers

Nu, dat is eigenlijk een onderwerp op zichzelf, maar om het kort te houden… Wij hebben:

  • Milovia overbroekjes (leuke printjes!)
  • Totsbots Bamboozle Stretch voor ’s nachts
  • Little Lamb Bamboe vouwluiers voor overdag
  • Popolini inlegvliesjes om de kaka op te vangen (wordt pas nuttig vanaf de introductie van vaste voeding)

Aangekocht met ecocheques (dankjewel Omi!).

Je kan wasbare luiers zo goedkoop of duur maken als je het zelf wil, wij kozen voor een vrij budgetvriendelijke combinatie, maar vooral voor heel veel gebruiksgemak.

Ik zou zeker aanraden om eens een infosessie bij te wonen en daarna een proefpakket te nemen met alles dat je handig lijkt. Al doende leert men en zo voorkom je heel wat (dure!) miskopen.

Ons luierpakket kwam van bij de Luierhoek.

Waarom we gekozen hebben voor wasbare luiers en nog veel meer details komen in een aparte blogpost!

Alvast een spoiler: géén kakexplosies tot in de nek! Niet één keer met de wasbare luiers (en dat lag niet aan Robbes moedige pogingen…)

Startpakket ecoluiers

Omdat we niet vanaf dag 1 met wasbare luiers wilden werken (dat leek ons overweldigend) zijn we gestart met Muumi Eco wegwerpluiers.

Goed materiaal, nooit problemen meegehad, content van dus!

Na een week of 6 (denk ik?) zijn we dan over gestapt op wasbare luiers.

Ook mooi meegenomen: wasbare luiers kan je kopen in verschillende kleine maten die elkaar opvolgen OF je koopt luiers die meegroeien tot je kind zindelijk is. Wij hebben die tweede soort gekocht, maar die past niet op de mini billetjes van pasgeboren kindjes. Kwestie van niet twee keer luiers te moeten kopen leek dit ons dus een zeer handige tussenoplossing.

Cheeky wipes

Jarenlang wegwerpdoekjes gebruiken om je kind zijn billen af te vegen… dat lijkt me echt de grootste verspilling. Zowel van mijn centen als het milieu.

Ik weet wel dat kinderen krijgen niet echt de beste zet is die je kan doen om je voetafdruk te verkleinen, maar door bewuste keuzes te maken waar het kan hoop ik dat toch enigszinds binnen de perken te houden.

Dat is hoe ik op voorhand dacht over cheeky wipes.

De waarheid is dat ze gewoon ontzettend handig zijn!

Het enige dat je nodig hebt is water om de doekjes nat te maken, en een beetje tijd om de was te doen (maar hey, baby’s produceren sowieso al veel was, dus dit kan er nog wel bij).

Wij kregen een Cheeky Wipes maxikit cadeau van Blabloom en kochten nog een hele hoop extra katoenen doekjes, ik denk dat we er 75 hebben in totaal? Geen idee eigenlijk, maar sowieso een heleboel.

Ik had een aantal soorten doekjes gekocht, de “minky” doekjes vind ik persoonlijk niet zo handig qua structuur (die gebruiken we hier nu om Robbes mond en handen af te vegen). Die van bamboe zijn wat zachter dan die van katoen, maar eerlijk: eenmaal ze nat zijn maakt het allemaal niet meer uit.

 

Form Fix Kussen

Ik had op voorhand een goedkoop borstvoedingskussen gekocht, zo’n typisch worstgeval, om mee te slapen (dat hielp een beetje met mijn pijnlijke bekken), maar voor de borstvoeding was dat ding echt geen hol waard.

In het begin vond ik het flink zoeken om een goede houding te vinden met Robbe. Het makkelijkste was nog de rugby houding (waarbij Robbe langs mijn zij ligt) in plaats van de madonna houding. Een goede ondersteuning was daarbij wel super belangrijk, en dat vond ik in dit kussen: lekker groot en stevig!

Toen we het kussen niet meer nodig hadden voor de borstvoeding werd het een lekker plekje om op te slapen, of nog later om een zachte landingsplek te voorzien toen Robbe nog niet zo goed bleef zitten.

 

Babybjorn met opzetstukje

De babybjorn mochten we lenen van mijn schoonzus, maar dat opzetstukje, dat vond Robbe pas echt helemaal het einde.

Andere favoriete speelgoedjes hier waren het Skip Hop SpeeltapijtSkip Hop sleutelbos, Suavinex Bijtring en de Hape Meeneem Activiteiten Box.

 

Alpine gehoor bescherming muffy baby

Robbe houdt niet echt van veel lawaai. En familiefeestjes met de Gunstjes, die zijn lawaaierig. De kermis ook. Om hem daar wat tegen de beschermen gebruikten we de eerste maanden vaak deze gehoorbescherming waarbij Robbe meteen weer rustig en gelukkig werd.

 

EZPZ Mini Mat

Je kind stukjes laten eten is allemaal goed en wel, maar dat eten vliegt alle kanten op! Nu hij grotere hoeveelheden begint te eten geven we hem niet meer stukje voor stukje, maar meteen een hoopje in z’n bord. Deze EZPZ borden plakken vast aan tafel waardoor er veel minder gesmost wordt.

*bij nader inzien is deze foto niet zo representatief voor het minder smossen* *oeps*

Op zich vind ik dat geen ramp dat er eens iets op de grond valt, dat zou ik (afhankelijk van wat het precies is) gewoon terug opeten of aan Robbe geven. Het probleem is wél dat onze hond Moby er altijd mee gaat lopen, en Moby staat al dik en rond genoeg 😉

 

Brush Baby Kauwbare tandenborstel

En dan tenslotte, een tandenborstel die Robbe gewoon zelf kan hanteren. Voorlopig nog zonder tandpasta maar met véél enthousiasme!

 

Niet gekocht, wel geleend of gekregen en zeer handig:

  • Een luierkast
  • Een park (pas gebruikt toen de wieg te klein werd)
  • Een wieg (waar ik, mijn broer, neven en nichtjes, nonkels en vader ook nog in gelegen hebben!)
  • Een Tula Free to Grow draagzak. Mijn mening daarover kan je hier lezen. Wij gebruiken die zo vaak dat de buggy (tweedehands) eigenlijk amper buiten komt.

 

Binnenkort ook op de blog: mijn must-haves voor borstvoeding, alles wat je moet weten over wasbare luiers en waar ik achteraf gezien beter geen geld aan had verspild.

Ik zweer het, ik ga ook nog over andere dingen dan baby’s schrijven op deze blog 😉

Deze post maakt deel uit van de 40 dagen bloggen-challenge. Dit is dag 5/40. 

 

Alternatieve geboortelijst

Alternatieve geboortelijst

Als er iets is dat ik helemaal geweldig vindt, dan is het een nieuw onderwerp beginnen researchen.

Zwanger worden was in dat opzicht echt geweldig: plots was er vanalles dat ik moest uitzoeken. Gaande van het verloop van de zwangerschap, hoe je gezond kan eten als alles echt weerzinwekkend hard stinkt tot natuurlijk ook de bevalling en wat je allemaal moet weten over baby’s.

Een van de allereerste dingen die voor mij duidelijk waren is dat ik geen had in veel van de standaard babyspullen die overal worden aanbevolen.

Ik wou het milieuvriendelijker en babyvriendelijker aanpakken.

Een hele baby uitzet, dat was aan ons niet besteed – Robbe zou tenslotte gewoon bij ons slapen. We mochten zelfs de zelfgemaakte cosleeper gebruiken van mijn schoonbroer!

Dat we dus niet bij Dreambaby gingen aankloppen was dus al snel een uitgemaakte zaak.

Maar wat dan wel?

Wel, Gerrit en ik zijn supertevreden van Blabloom!

Een online ecologische babywinkel (met één fysieke locatie in Limburg), opgericht door twee madammen die echt een hart hebben voor fijne babyspullen.

En je kan er dus ook een geboortelijst leggen.

Dat kan helemaal online, of je kan naar de winkel gaan en daar gaan “shoppen”, net wat je het liefste hebt.

Omdat het onze eerste baby was en we eigenlijk niks snapten van al die babyspullen hebben Gerrit en ik er een daguitstapje van gemaakt: babyspullen kiezen bij Blabloom, en dan op babybezoek bij de schoonzussen (die intussen allebei bevallen waren). We kregen super advies en Annelies beantwoordde alle vragen supervlot (en dat waren er een heleboel!).

Op de website vind je superveel informatie over de producten, maar wat extra interessant is: ze kopen enkel dingen die ze eerst zelf testen en/of laten alles uitgebreid testen door hun klanten (zo mocht ik ook al de Tula Free to Grow testen).

Alle producten in hun assortiment zijn niet alleen leuk of origineel, ze zijn ook gezond in elke zin van het woord: met de grootste zorg geproduceerd werden, met zo weinig mogelijk schadelijke invloeden, zoals chemische producten, ongezonde procedures in het productieproces, … En ze kiezen telkens voor producten die zo weinig mogelijk interfereren in de gezondheid van een kind: ademende materialen, stralingsvrije babyfoons, …. Producten die kaderen in het ruimer begrip “gezond” opgroeien. Gezond slapen, gezond eten, gezond de wereld ontdekken…. Bewust omgaan met materialen waar we onze kinderen aan blootstellen, zonder mee te gaan in hysterie of hypes, zoals ze het zelf mooi zeggen.

Dat bespaart mij uiteindelijk toch weer een hele hoop aan research (ik vind researchen leuk, maar daar zit ook een grens aan ;-))

De levering van alle kraamcadeautjes en onze eigen bestellingen liepen altijd super vlot. Blabloom levert snel en zorgt altijd voor een lieve boodschap in de doos.

Ik denk dat ze dit jaar toch al best goed geld hebben verdiend aan onze Robbe 🙂

Mijn beste (en slechtste) aankopen, die bewaar ik echter voor een volgende blogpost.

 

 

Deze post maakt deel uit van de 40 dagen bloggen-challenge. Dit is dag 4/40. 

Mama worden

Mama worden

Dik twee jaar geleden wist ik nog niet of ik wel kinderen wou.

Nu wéét ik dat ik gewoon echt een mama ben, dat het zo moest zijn.

Ik kan het niet goed beschrijven, maar ik voel mezelf transformeren tot een nieuwe Elke sinds ik mama geworden ben.

Ik zit beter in mijn vel, voel me zelfzekerder, trotser, leer nog veel meer luisteren naar mijn intuïtie, …

En ik schrijf dan wel een “nieuwe” Elke, maar eigenlijk voelt het meer alsof ik nu pas echt mezelf word.

Tiktak, tiktak

Het begon voor mij ongeveer twee jaar geleden. Mijn beide schoonzussen waren zwanger, en plots voelde ik het: ik wil ook!

Ik heb er een paar dagen mee rondgelopen, even over nagedacht, me afgevraagd “is dit echt?” voor ik het met Gerrit besprak in de auto.

We waren onderweg van de schoonfamilie naar huis, een rit van ongeveer anderhalf uur. Ideaal dus om het hier eens ongestoord over te hebben.

En tegen dat we thuis waren was het beslist: OK, let’s do this!

Ik had in gedachten dat ik eerst een aantal kilo’s nog wou afvallen voor ik zwanger zou worden, en mijn conditie wat meer opbouwen zodat ik sterker zou zijn voor de zwangerschap, maar Elke zou Elke niet zijn als ik niet *een beetje* ongeduldig werd.

Dus toen zijn we er maar meteen voor gegaan. (Achteraf gezien zou het toch echt wel slimmer geweest zijn om mijn lijf eerst sterker te maken, dan was de zwangerschap misschien makkelijker geweest. Maar ik loop op de zaken vooruit).

En we hadden geluk, na 3 maanden was het al raak!

Mijn zwangerschap

Zwanger zijn vond ik echt vreselijk, ook al had ik behalve het eeuwige moe zijn en een pijnlijk bekken amper zwangerschapskwalen.

Het begon al toen ik overdag in de zetel in slaap viel. Ik doe nochtans nooit dutjes. Bizar. Er ging toen al een belletje rinkelen bij mij en jawel, de ochtend nadien had ik een positieve zwangerschapstest in handen.

Gerrit was trouwens net de kattenbak aan het legen toen ik het hem vertelde: “Ja maar, ik heb kak in mijn handen. Zegt dat nog een keer?”

Ik bleef hopen dat die vermoeidheid zou verdwijnen maar helaas.

En ik die zo graag eet, had 9 maanden lang een afkeer van quasi alles dat ook maar enigszinds als gezond bestempeld kon worden. 9 maanden lang kon ik totaal niet genieten van eten.

Ik kreeg ook steeds meer last van bekkenpijn en kon op het jaarlijkse familieweekendje met moeite de trap op, laat staan wandelen in de sneeuw met de rest van de familie.

Ik ben in elk geval goed gewaarschuwd voor de volgende keer: als zwangere ga ik er niet meer op rekenen dat ik nog (veel) werk gedaan krijg, laat staan dat ik kan vooruitwerken voor na de bevalling. Rusten, rusten, rusten, dat is waar mijn lijf om vroeg.

De bevalling

Die zwangerschap eindigde dan ook nog met een echt dieptepunt: van een geplande thuisbevalling in bad ging ik naar een spoedkeizersnede. Wat een nachtmerrie!

Misschien ben ik te kleinzerig, misschien had ik mijn oefeningen op voorhand niet goed genoeg gedaan, misschien was het omdat Robbe niet helemaal goed lag (hij was een sterrenkijker) of misschien had ik gewoon pech.

In elk geval, zodra ik beslist had dat ik de pijn niet kon uitstaan en een epidurale wou ging het snel bergaf.

Ten eerste hielp de epidurale voor geen meter en bleef ik ontzettend veel pijn hebben, ten tweede zakte Robbes hartslag continu weg zodra de epidurale gezet was en schoof hij niet meer verder naar beneden.

Uiteindelijk werd beslist om er toch maar een keizersnede van te maken en dat verliep, zo last minute, natuurlijk helemaal niet zoals ik had gehoopt.

Met als toppunt dat ik daar zeker een kwartier, twintig minuten op de gang lag te wachten, moederziel alleen, klaarwakker en ongeduldig, terwijl Gerrit en Robbe al weg waren naar de kamer. En die verplegers maar vrolijk kletsen terwijl ze de operatiezaal opruimden. Vreselijk vond ik dat.

(Het hele bevallingsverhaal kan je trouwens hier nalezen.)

Hallo Robbe!

Maar vanaf toen was het prachtig.

 

Robbe was een perfect gezond jongetje dat al heel snel goed lag te drinken, ook al kwam mijn melk (vermoedelijk door de keizersnede?) iets trager in dan normaal en had hij heel erg veel honger.

Moeder zijn… dat gaat me sinds dag 1 eigenlijk echt heel gemakkelijk af. Ik weet het, ik ben een lucky bitch 🙂

Zodra ik bevallen was kwam mijn energie terug en van kraamtranen heb ik gelukkig nooit geen last gehad. Je zou het een roze wolk kunnen noemen, maar eigenlijk ben ik vooral heel nuchter gebleven, er was niet echt een emotionele rollercoaster.

Voelde ik meteen die grote liefde voor mijn kind?

Nee, eigenlijk niet. Het voelde vooral heel onwerkelijk aan. Zo van, daar ligt een kind. Die zat in mijn buik. Dat is mijn kind.

Maar ik maakte me daar ook weer niet echt zorgen in, en de liefde is gegroeid. Groeit nog steeds.

Ik heb weinig last van twijfels, schuldgevoelens of wat dan ook bij Robbe. Ik voel gewoon goed aan wat hij nodig heeft, wat ik nodig heb en hoe ik ons allebei het beste kan geven wat we nodig hebben.

Borstvoeding, samen slapen, niet laten huilen, wasbare luiers, rapley, stopzetten van de crèche, de perfecte onthaalmoeder zoeken en vinden, hulp vragen als ik die nodig heb, beslissen om minder te werken, … Het lijkt allemaal zo soepel te verlopen. Ik had het zo mooi niet kunnen dromen.

Niet dat het hier nooit lastig is hoor (integendeel ;-)), en of ik dat ook nog ga zeggen als baby 2 (ooit) een huilbaby zal zijn, tsja, wie zal het zeggen. Maar aan doemdenken wil ik hier niet meedoen.

Dus ja, mama worden? De beste beslissing die ik ooit kon nemen.

 

Deze post maakt deel uit van de 40 dagen bloggen-challenge. Dit is dag 3/40. 

 

 

Van 10 naar 1…

Van 10 naar 1…

Ahhh een nieuwe blog. Drempelvrees natuurlijk. Geen betere manier om die te overkomen dan met een stokje die ik vond op een andere blog, toch? Ik heb de vragen wel wat veranderd waar het mij goed uitkwam.

 

10 dingen over mezelf

30 jaar. Oh zeg dat is vreemd om op te schrijven! Gelukkig heb ik nog bijna een jaar om eraan te wennen dat ik nu een dertiger ben, voor ik op 23 december 31 wordt.

Ondernemer. Vrij om te doen wat ik wil, wanneer ik wil! Geweldig!

Paleo gezondheidscoach. Ik neem Paleo als startpunt (niet als doel!) om mensen te helpen terug naar hun eigen lijf te luisteren om zo betere beslissingen te nemen waar ze gelukkig van worden.

Impulsief. Of moet ik gewoon zeggen intuïtief? Niet dat ik nooit een verkeerde beslissing neem (I wish!), maar ik neem meestal vlotjes beslissingen zonder veel twijfelen.

Eeuwig student. Momenteel bezig met twee opleidingen, en als ik daarmee klaar ben staan de volgende alweer op de planning. Er is altijd meer, meer, meer dat ik wil leren.

Verwend in ’t leven. De liefste familie, het beste lief en een pracht van een kind. Ik heb niks te klagen.

Ros. Niet van nature, maar het voelt goed. Meestal met dank aan henna, maar wegens Robbe tijdelijk ff helemaal artificieel.

Lichtervelde. Geboren, getogen en na 13 jaar elders weer terug thuis (een jaartje Mexico, studeren in Gent, een lief oppikken in Brussel en daar ff blijven plakken en dan terug naar het geboortedorp na een paar tussenstoppen).

Trompettist. Allé dat is veel gezegd, maar ik ben flink aan het oefenen om binnenkort terug bij de fanfare te gaan!

Ik lust geen koffie. Nooit leren drinken en nu durf ik niet meer: ik raak nogal makkelijk verslaafd aan vanalles en voel de nood niet.

 

9 dingen die ik leuk vind

Lekker eten. Deze lijstjes zijn niet per sé in volgorde van belangrijkheid, maar het zegt toch iets dat dit het eerste is dat ik bedenk zeker?

Koken. Al zal Gerrit wellicht zeggen dat ik dat beter ook eens wat meer zou doen. Oeps!

Hele dikke boeken lezen. Het gaat zelfs zover dat ik dunne boeken (pakweg minder dan 200 pagina’s) vermijd omdat die teleurstellend snel uitgelezen zijn.

Sims spelen. Ik doe al mee sinds The Sims 1, maar sinds Robbe geboren is heb ik wel andere prioriteiten en komt het er precies niet echt van.

Samen zijn met familie.

Plannen. Nee, maar echt. Helaas iets minder goed in plannen consequent uitvoeren, maar daar wordt aan gewerkt.

M&m’s. Tis niet omdat ik gezondheidscoach ben dat ik alleen maar gezonde dingen mag eten hé. 80/20!

Researchen. Ik kan uren kwijtspelen als ik iets nieuws ontdek en daar vervolgens *alles* wil over weten.

De eerste aardbeien. Mmm daar kan ik echt een hele lente keihard naar uitkijken.

 

8 dingen die ik niet leuk vind

Kuisen. Dat besteden we uit gelukkig uit.

Afwassen. Hallelujah voor het afwasmachine dat mijn lief bijna altijd vult.

Het concept guilty pleasures. Als je iets leuk vindt, waarom zou je je daar dan om schamen? durf zijn wie je bent!

Rekeningen betalen. Um duh. Maar ik kan dat niet uitbesteden aan Gerrit want die haat dat nog meer en dan krijgen we aanmaningen.

Auto rijden. Sparen maar voor het moment dat Tesla een zelfrijdende auto uitbrengt.

Routine. Heel dubbel want hoewel ik er altijd tegen rebelleer helpen routines me wel om beter voor mezelf te zorgen en dus ook beter in mijn vel te zitten.

Zwanger zijn. Echt. Ik vond daar helemaal niks aan. 9 maanden moe zijn, bah! Gelukkig kreeg ik er een geweldig kind voor in de plaats.

Bergop fietsen. Ik moet toegeven dat, als het even kan, ik een luie doos ben. Op dat vlak is mijn intuïtie volgen dus geen topidee.

 

7 plekken waar ik graag ben

Ons grote driepersoonsbed. Want we doen aan cosleepen. Daarover later meer.

Gewoon thuis. Ik ben eigenlijk een echte huismus.

Op restaurant. Nieuwe gerechten ontdekken, mmmhhmmmm en intussen op ’t gemak bijkletsen.

De kinderboerderij. Ik kijk er al keihard naar uit om daar met Robbe binnenkort heen te gaan!

Op hotel. Of in een Air Bnb. Gewoon even alles anders dan anders. Wel nogal een gedoe tegenwoordig met een baby…

De kust van Spanje. Warm weer, verse vis, prachtige taal.

 

6 dingen waar je nog van droomt.

Cohousing. Bij voorkeur in Lichtervelde.

Nog een paar kindjes. We zijn nog niet klaar!

Chef aan huis. Zodat we tijdens de week niet hoeven te koken.

Een personal shopper. Zodat ik altijd leuke kleren heb zonder dat ik er zelf al te veel over na moet denken.

Dat meer mensen zouden beseffen dat we welvaartsziekten (zoals diabetes) niet alleen kunnen voorkomen, maar ook genezen met behulp van voeding en levensstijl. Veel moeilijker natuurlijk dan een pilletje slikken, maar het voelt ook o zo veel beter voor je lichaam en geest.

Mijn diploma als KPNI therapeut. Zodat ik die droom hierboven kan helpen waarmaken.

 

5 dingen op mijn wensenlijstje

Een wobbel. Niet zeker of dat voor mij of voor Robbe is.

Een eigen huis. Om helemaal onze goesting mee te kunnen doen.

Meer uren in de dag. Want er is altijd te veel te doen en te weinig tijd.

Een nieuwe eettafel. Want onze oude is maar lelijk eigenlijk.

Een nieuwe garderobe. Ik ben de kleren die ik heb redelijk beu. Tijd om eens te gaan shoppen zeker?

 

4 dingen waar ik trots op ben.

Mijn boeken. Zelf geschreven, zelf uitgegeven.

Mezelf als moeder. Op voorhand wist ik niet zo goed of ik wel een goeie moeder zou zijn, maar nu het zover is vind ik dat het me best goed af gaat. We zijn natuurlijk nog maar net begonnen en Robbe is best een makkelijk kind. Maar toch!

Gerrit. Hoe hard hij de afgelopen jaren veranderd en gegroeid is, zo fijn om mee te maken.

Paleo.be. Niet altijd makkelijk, ondernemer zijn, maar ik ben best trots op waar ik nu sta en hoe ik mensen help om gezonder te leven.

 

3 lievelingsrecepten

Gemarineerde ribbetjes met coleslaw.

Candy’s Cottage Pie (in mijn boek 100%Paleo of ook hier).

Gevulde paprika’s.

 

2 wensen

Gezond oud worden. Want oud worden zonder gezondheid… dat lijkt me dan weer de hel. Gelukkig heb ik dat voor een groot deel ook zelf in de hand, en dan hoop ik maar dat ik voor dat andere deel niet te veel pech heb.

Omringd door familie. Ik ben zelf opgegroeid in een warme familie met lieve tantes, nonkels, neefjes, nichtjes,… en ik hoop dat, als ik later oma ben ofzo ik net zo’n hechte familie rond me mag hebben.

 

1 laatste woord

Durf!

 

 

Deze post maakt deel uit van de 40 dagen bloggen-challenge. Dit is dag 1/40.